No products in the cart.
Aποχαιρετώντας τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ: o ηθοποιός, οι ταινίες, τα ρολόγια
Ο ωραιότερος ξανθός στην ιστορία του σινεμά, επέλεγε στιβαρά ρολόγια-εργαλεία και είχε ιδιαίτερη προτίμηση στο ατσάλι. Ο χρυσός δεν του ταίριαζε, όπως είχε δηλώσει κάποτε ο ίδιος.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το σπαρακτικό κλάμα που έριξα ένα καλοκαιρινό βράδυ, στο εξοχικό μας στο βουνό, μόνη μπροστά στην τηλεόραση ενώ η υπόλοιπη οικογένεια κοιμόταν ύπνο βαθύ. Πρέπει να ήμουν 9-10 χρονών, πήγαινα στο δημοτικό ακόμη. Η ώρα ήταν περασμένη, 1 ή 2 μετά τα μεσάνυχτα, και μόλις είχαν πέσει οι τίτλοι τέλους σε μία ταινία που μου έμεινε αξέχαστη. Ήταν το The Great Gatsby του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ και την είχε προβάλλει η κρατική τηλεόραση – που μόνο αυτή άλλωστε «έπιανε» εκεί ψηλά στο βουνό. Ταινία εποχής, ωραία σκηνικά, ωραίοι άνθρωποι, και μία ερωτική ιστορία με άδοξο, τραγικό τέλος. Ο τόσο μα τόσο απροσδόκητος και άδικος θάνατος του πρωταγωνιστή με είχε κυριολεκτικά συγκλονίσει. Εδώ πρέπει να σημειώσω ότι δεν συνηθίζω να κλαίω στις ταινίες. Ήταν όμως τόσο καλά σκηνοθετημένη, με τόσο ωραίες ερμηνείες, ώστε ένιωσα σαν να το ζούσα στ’ αλήθεια κι εγώ όλο αυτό. Ήταν φυσικά και η αθωότητα της παιδικής ηλικίας. Αυτή πάντως ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ να παίζει και μου έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση ώστε από τότε δεν έχανα καμία ταινία του. Ποια να ξεχωρίσω; Το Κεντρί, Οι Τρεις Ημέρες του Κόνδορα, Όλοι άνθρωποι του προέδρου, Ξυπόλυτοι στο Πάρκο, Τα καλύτερά μας χρόνια, Ο καλύτερος, Πέρα από την Αφρική, Sneakers, Ανήθικη Πρόταση, Γητευτής των αλόγων, Παιχνίδι κατασκόπων, Το τελευταίο οχυρό, είναι σίγουρα από τις αγαπημένες μου. Όπως εξαιρετικές βρήκα και τις σκηνοθετικές του δουλειές, ειδικά εκείνες με πολιτική χροιά: Συνηθισμένοι άνθρωποι, Το ποτάμι κυλά ανάμεσά μας, Λέοντες αντί αμνών, Ύποπτη συνωμοσίας, Ο κανόνας της Σιωπής… Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ είχε κερδίσει δύο βραβεία Όσκαρ: το πρώτο το 1980 για τη σκηνοθεσία της ταινίας Συνηθισμένοι άνθρωποι και το δεύτερο το 2002 για τη συνολική του προσφορά στο χώρο του κινηματογράφου. Ίσως του άξιζαν και περισσότερα…
Τα ρολόγια του
Επειδή όμως το θέμα μας εδώ είναι τα ρολόγια, αποχαιρετώντας τον «ωραίο ξανθό» του Χόλιγουντ ανέτρεξα στη φιλμογραφία του Ρέντφορντ και σε όσα έχουν γραφτεί κατά καιρούς για τα ρολόγια που φορούσε στις ταινίες που πρωταγωνίστησε. Με ελάχιστες εξαιρέσεις που είχαν να κάνουν κυρίως με ταινίες εποχής, οι οποίες απαιτούσαν π.χ. ρολόγια τσέπης, όπως στο Μεγάλο Γκάτσμπι, ή κάτι πιο fancy, όπως τα ντελικάτα χρυσό πλακέ ρολόγια που τον βλέπουμε να φοράει στις ταινίες Αβάνα, Ξυπόλυτοι στο Πάρκο και Τα καλύτερά μας χρόνια, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ προτιμούσε να φοράει τα δικά του ρολόγια στο σινεμά. Τα περισσότερα μάλιστα ήταν στιβαρά εργαλεία καταδύσεων, ατσάλινα και ογκώδη στον καρπό.
Το δικό του Rolex
Το πιο χαρακτηριστικό μοντέλο με το οποίο έχει συνδεθεί ο ηθοποιός, και το οποίο έχουμε δει να φοράει σε αρκετές ταινίες του ήταν ένα ατσάλινο Rolex Submariner ref. 1680, το επονομαζόμενο “Red Sub” ή “Single Red” επειδή φέρει τη λέξη Submariner σε κόκκινο χρώμα επάνω στο μαύρο καντράν του.
Πού το είδαμε; Κατ’ αρχάς στην ταινία Όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου του 1976, που είναι βασισμένη στο βιβλίο που έγραψαν οι δημοσιογράφοι Μπομπ Γούντγουορντ και Καρλ Μπέρνστιν της Washington Post, οι οποίοι αποκάλυψαν το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ που οδήγησε στην πτώση του Προέδρου Νίξον.
Τους Γούντγουορντ και Μπέρνστιν υποδύθηκαν αντίστοιχα ο Ρέντφορντ και ο Ντάστιν Χόφμαν. Σε αρκετές σκηνές της ταινίας διακρίνεται το Rolex Submariner 1680, το οποίο ανήκε στον ίδιο τον Ρέντφορντ. Το ίδιο ρολόι το είχαμε ξαναδεί να φιγουράρει στον καρπό του στην πολιτική κωμωδία-θρίλερ Ο Υποψήφιος του 1972 αλλά και μεταγενέστερα στον Ηλεκτρικό Καβαλάρη το 1979.
Το καταδυτικό της Doxa
Ένα δεύτερο ρολόι που ανήκε στον Ρέντφορντ ήταν το καταδυτικό Doxa SUB 300T Sharkhunter, το οποίο φορούσε στην κατασκοπική ταινία Τρεις Μέρες του Κόνδορα του Σίντνεϊ Πόλακ, το 1975. Υποδυόταν έναν ερευνητή της CIA που ανακαλύπτει μία συνωμοσία στην υπηρεσία του, βρίσκει τους συναδέλφους του νεκρούς και προσπαθεί να επιβιώσει από θανάσιμους κινδύνους.
Το συγκεκριμένο μοντέλο της Doxa, το οποίο παρεμπιπτόντως επανακυκλοφόρησε πρόσφατα σε διάφορες εκδοχές, ήταν και πάλι ατσάλινο και ο ηθοποιός το φορούσε με μαύρο bund λουράκι με στρογγυλές τρύπες. Η επιλογή αυτή δεν είναι καθόλου συνηθισμένη σε καταδυτικά ρολόγια, ήταν όμως εξαιρετικά επιτυχημένη για την περσόνα που δημιούργησε ο Ρέντφορντ στην ταινία.
Η απλότητα ενός Victorinox
Το πρωτοείδαμε στον καρπό του το 2001 στην ταινία Spy Game ή Παιχνίδια κατασκόπων όπως έγινε γνωστή στα ελληνικά. Ήταν η περίφημη κατασκοπική περιπέτεια όπου συναντήθηκαν οι δύο ωραιότεροι ξανθοί του παγκόσμιου κινηματογράφου: ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ και ο Μπραντ Πιτ. Εδώ ο Ρέντφορντ έχει μεγαλώσει αρκετά, υποδύεται τον μέντορα του νεότερου πράκτορα (Πιτ) και στο καρπό του έχει ένα μοντέλο Officer’s 1884 της Victorinox Swiss Army.
Είναι και αυτό ατσάλινο αλλά σε αντίθεση με τα προηγούμενα είναι πιο κομψό και πιο κλασικής ιδιοσυγκρασίας. Το συγκεκριμένο ρολόι θα δούμε να φοράει ο Ρέντφορντ παντού στην πραγματική του ζωή, και πάντοτε στο δεξί του χέρι, όπως άλλωστε όλα του τα ρολόγια, καθώς ήταν αριστερόχειρας. Και μία ακόμη λεπτομέρεια, τόσο στη ζωή όσο και στις περισσότερες ταινίες του θα παρατηρήσετε ότι δεν αποχωρίζεται και ένα ασημένιο δαχτυλίδι με χαραγμένα σύμβολα επάνω. Όπως είχε ο ίδιος αποκαλύψει, ήταν δώρο της ινδιάνικης φυλής Χόπι, το οποίο φορούσε από το 1966.
Χαμένος στον ωκεανό με ένα Seiko
Στην πιο πρόσφατη φάση της καριέρας του, το 2013, ο 77χρονος Ρόμπερτ Ρέντφορντ πρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία Όλα χάθηκαν. Υποδύεται έναν έμπειρο ιστιοπλόο, το σκάφος του οποίου συγκρούεται με ένα εμπορευματοκιβώτιο που επιπλέει στη θάλασσα και αρχίζει να βυθίζεται. Ο ήρωας βρίσκεται μόνος του στη μέση του ωκεανού και προσπαθεί να επιβιώσει παλεύοντας με τα κύματα, την πείνα και την εξάντληση. Στον καρπό του Ρέντφορντ διακρίνεται καθαρά σε πολλές σκηνές της ταινίας ένα προσιτό οικονομικά καταδυτικό ρολόι της Seiko, ο μοναδικός του σύντροφος σε αυτή την συγκλονιστική περιπέτεια.
Είναι το μοντέλο SKX009 “Pepsi” Diver, που οφείλει το συγκεκριμένο παρατσούκλι στη χαρακτηριστική δίχρωμη κόκκινη-μπλε στεφάνη, στα χρώματα του διάσημου αναψυκτικού. Το ρολόι αυτό κυκλοφόρησε με ατσάλινο μπρασελέ και με λουράκι από καουτσούκ, όμως ο Ρέντφορντ επέλεξε να το συνδυάσει με υφασμάτινο λουράκι τύπου ΝΑΤΟ. Μπλε, ξεβαμμένο από τον ήλιο και την αλμύρα, όπως θα ταίριαζε σε έναν αυθεντικό θαλασσόλυκο.
Δυστυχώς, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ δεν είναι πια μαζί μας. Ο διάσημος ηθοποιός, σκηνοθέτης, παραγωγός και ακτιβιστής είναι από τους ανθρώπους που έχουν αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα τους στη ιστορία του κινηματογράφου και όχι μόνο. Και σίγουρα όχι μόνο επειδή ήταν τόσο όμορφος. Σίγουρα η αδιαμφισβήτητη ομορφιά του τον βοήθησε αρκετά, ειδικά στα πρώτα του βήματα. Ψηλός, λεπτός, με πυρόξανθα μαλλιά λόγω της Ιρλανδικής καταγωγής του, με αστραφτερό, γοητευτικό χαμόγελο και καθαρό γαλάζιο βλέμμα, είχε όλο το «πακέτο» για να πετύχει στο Χόλιγουντ. Ήταν όμως το μεγάλο ταλέντο του, ο φυσικός, διαισθητικός τρόπος που έγραφε στο φακό, η γήινη και πάντα διακριτική ιδιοσυγκρασία του, το πάθος του για τη Φύση και το περιβάλλον, ο σεβασμός του για τους ανθρώπους και η προσοχή που έδινε στους νέους ηθοποιούς μερικά από τα στοιχεία του χαρακτήρα του που τον έκαναν τόσο ξεχωριστό. Αιωνία του η μνήμη.
